|
۵ بهمن ۱۳۸۸ ۴:۵۲ ق.ظ
درباره رو به فردا
مجری برنامه پرمخاطب و جنجالی “رو به فردا” در اولین گفتوگوی تفصیلی خود از زمان آغاز این برنامه، نکات جدیدی از طرح اولیه برنامه، بازتابهای آن، میهمانان برنامه، ارتباط با سایت رجانیوز و برخی سوابق فعالیتهای خود را بیان کرده است. به گزارش رجانیوز، مصاحبهکننده در بخش اشاره این گفتوگو درباره یامینپور مینویسد: علیرغم اخباری [...]
مجری برنامه پرمخاطب و جنجالی “رو به فردا” در اولین گفتوگوی تفصیلی خود از زمان آغاز این برنامه، نکات جدیدی از طرح اولیه برنامه، بازتابهای آن، میهمانان برنامه، ارتباط با سایت رجانیوز و برخی سوابق فعالیتهای خود را بیان کرده است.
به گزارش رجانیوز، مصاحبهکننده در بخش اشاره این گفتوگو درباره یامینپور مینویسد: علیرغم اخباری که پیرامون نگاه تند جناحی وی در رسانهها مطرح بود، فرد روشن و خوشفکری یافتم.
متن کامل این گفتوگو به نقل از هفتهنامه پنجره به همراه اشارهنویسی عبدالمطهر محمدخانی مصاحبهکننده در ادامه آمده است:
قرار مصاحبه پنجشنبه شب، قبل از مناظره دکتر زاکانی و دکتر اطاعت گذاشته شد. بعد از هزار دردسر و بدبختی برای رد شدن از حصار حراست سازمان صداوسیما در همان دکور برنامه «رو به فردا» با یامینپور مجری جوان این برنامه به گفتوگو نشستم. یامینپور در حالی که نگران شرایط برنامه بود و دغدغه پشت صحنه برنامه بهوضوح در چهرهاش نمایان بود، خود به سوالات پاسخ میداد. او را علیرغم اخباری که پیرامون نگاه تند جناحی وی در رسانهها مطرح بود، فرد روشن و خوشفکری یافتم. جوان ۲۹ سالهای که در اواخر دهه سوم عمر خود مسئولیتهای مهمی چون معاونت پژوهشی دانشکده خبر و مشاور مدیریت شبکه سوم سیما را در کارنامه خود ثبت کرده است.
چهره شما چند ماهی است که برای بسیاری از هموطنان ما شناخته شده است اما می خواهیم با شما بیشتر آشنا شویم؟
وحید یامینپور هستم، متولد سال ۱۳۵۹ و اهل دزفول. مدرک کارشناسی ارشد پیوسته حقوق جزا و جرمشناسی را از دانشگاه امام صادق(ع) اخذ کردم و هماکنون هم مشغول تدوین رساله دکتری در همین رشته در دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات هستم.
بنابراین فارغ از مسائل سیاسی، بهعنوان یک کارشناس جرمشناسی بهخوبی میتوانید در مورد جرم بزرگ بعد از انتخابات نظر بدهید. سوابق و فعالیتهای رسانهای شما در عرصه رسانه ملی از چه سالی و چگونه آغاز شد؟
از سال ١٣٨١ با سردبیری برنامههای رادیویی وارد سازمان صدا و سیما شدم. تا سال ۱۳٨۵ چند صد برنامه رادیویی را نویسندگی و تهیه کردم. البته در بسیاری از این برنامهها کارشناس – مجری بودم. در سال ۱۳٨۴ بهعنوان کارشناس – مجری برتر شبکه جوان هم انتخاب شدم. از سال ۱۳٨٣ کار اجرای برنامههای گروه اجتماعی شبکه یک را هم شروع کردم. در همان سالها با شبکه دو و پنج هم همکاریهایی داشتم. اما به یکباره در سال ۱۳٨۴ کار تلویزیونی را رها کردم.
برای بررسی برنامه رو فردا بهنظر میرسد باید ابتدا «ایران ٨٨» را بررسی کنیم. برنامهای که قبل و پس از انتخابات و با محوریت آن پخش شد. ایده این برنامه چگونه شکل گرفت و با چه هدفی ساخته شد؟
ایران ٨٨، ویژهنامه مختص به انتخابات بود. تفاوتهایی هم با ایرانفردا داشت. موضوع انتخابات بود و برنامه هم مناظرهگونه نبود، بلکه محور برنامه گفتوگوی مجری با میهمان برنامه بود. این برنامه از ابتدای سال و بهصورت هفتگی روی آنتن میرفت. چهرههای شاخصی هم به برنامه دعوت شدند و استقبال مناسبی هم از برنامه شد.
یعنی برنامه «رو به فردا» در ادامه ایران ٨٨ نبود؟ طرح جدید و مجزایی داشت؟
بعد از اتفاقات ناگوار روز عاشورا، مدیران سازمان از بنده خواستند که در برنامهای ابعاد این اتفاق را با حضور کارشناسان و صاحبنظران موشکافی کنم. این کار خیلی فوری بود و فرصت تهیه دکور و مسائل مستقل مرتبط با یک برنامه نبود. بنابراین تصمیم گرفته شد تا در قالب همان برنامه ایران ٨٨ و با همان دکور، برنامه اجرا شود. دو روز بعد از عاشورا برنامه به روی آنتن رفت. اتفاق بعدی حماسه ملی ٩ دی بود که قاعدتا باید در مورد این اتفاق بزرگ هم با مردم صحبت میکردیم، بنابراین برنامه دیگری با موضوع تحلیل و بررسی این حماسه از همین مجموعه به روی آنتن رفت. مدیران سازمان با توجه به تأکید مقام معظم رهبری مبنی بر اهمیت حماسه ٩ دی، اصرار داشتند تا بیشتر به این مورد بپردازیم و برنامههای بعدی تهیه شد. همین مسائل در عرض چهار قسمت رو به فردا را به برنامه دیگری تبدیل کرد، بهخصوص بعد از برنامهای که پروفسور مولانا آمدند و برنامه شب بعد یعنی برنامهای که آقای مقدمفر و آقای جهانگیرزاده حضور داشتند، برنامه به یکباره مورد توجه مردم و مسئولین سازمان قرار گرفت. مدیران سازمان بعد از برنامهها متوجه شدند که جامعه و فضای سیاسی ظرفیت چنین برنامههایی را دارد. ما هم همین فضا را پی گرفتیم و تاکنون بیش از ١٠ برنامه به روی آنتن بردهایم.
منظور شما این است که این برنامه کاملا اتفاقی و بدون برنامه قبلی رخ داده؟ خواست و برنامه قبلی برای تولید چنین برنامههایی وجود نداشته است؟
علاقه به ساخت یک برنامه چالشی سیاسی، مدتهاست که در بین مدیران سازمان و بهخصوص ریاست سازمان و مدیریت شبکه سه وجود داشته است. اما هیچگاه موقعیت طرح و اجرای این آرزوی دیرینه پیش نیامده بود. چون در این ایام ما دائما با اتفاقات پیشبینی نشده مواجه بودیم. لذا وقتی این برنامه خود به خود این ظرفیت را ایجاد کرد، مدیران سازمان فرصت را غنیمت شمردند و حمایتهای خود را جدیتر کردند.
از چه کسانی دعوت کردید؟ لطفا به صورت صریح نام ببرید؟
من اسم نمیبرم، بازگشت به گذشته به این شکل چندان مناسب نیست.
در این برنامه کسانی هستند که از حضور در صدا و سیما خودداری میکنند.
من بهصراحت میگویم که علیرغم اینکه ما از سوی مدیران سازمان هیچ محدودیتی برای دعوت از چهرههای سیاسی از هر دو جناح سیاسی نداریم، اما مهمترین مشکل بنده در این برنامه، دعوت از میهمانان برنامه و علیالخصوص چهرههای اصلاحطلب است. ما برای برنامهای که آقای شریعتمداری یکی از میهمانان بودند، از شش یا هفت نفر از چهرههای سیاسی شاخص اصلاحطلب مثل آقایان تابش، دکتر خباز، مسجدجامعی، مجید انصاری و چند تن دیگر دعوت کردیم و این دوستان دعوت ما را رد کردند. بنده شخصا با این عزیزان صحبت کردم و هرکدام بنا به دلایلی از حضور در برنامه سر باز زدند. حتی برخی از چهرههای دیگر اصلاحطلب قبول کردند که در برنامه حاضر بشوند، ولی برای حضورشان شروطی قائل میشوند. بهعنوان مثال میخواهند تا طرف مقابل را خود انتخاب کنند یا حداقل وقتی متوجه میشدند شخصیتی مثل آقای شریعتمداری میهمان دیگر برنامه است، دعوت ما را رد میکردند. با این حال به اصرار مدیران سازمان ما دعوت از این آقایان را همچنان پابرجا میدانیم و خدمت این دوستان اعلام کردهایم که هر وقت مایل باشند، میتوانند در برنامه حاضر شوند. حتی برخی از اصلاحطلبان صریحا میگفتند که اگر در برنامه حاضر شویم، ممکن است مجبور به بیان مسائلی شویم و حقایقی را بازگو کنیم که منجر به دلخوری همحزبیها و نیروهای جریان اصلاحات شود؛ دقیقاً همین اتفاقی که برای دکتر کواکبیان افتاد.
برخی گروهها چندین ماه است که تبلیغات وسیع و گستردهای میکنند در مورد اینکه توسط مدیران رسانه ملی که بهزعم آنها نزدیک به مدیران دولت است، از آنتن سیما حذف شدهاند. با این حال شما مدعی هستید که علیرغم دعوت از آنها در برنامه حاضر نمیشوند. چرا این مسئله را بهصورت علنی در برنامه مطرح نمیکنید؟
آقای مطهری قبل از برنامهای که در آن حضور داشتند از من پرسیدند چرا به اصلاحطلبان و این جریان تریبون نمیدهید؟ من تعدادی از اصلاحطلبان را نام بردم و از ایشان پرسیدم منظور شما این افراد است؟ آقای مطهری گفتند بله همین افراد. من به ایشان گفتم با تکتک این افراد که نام بردم خود شما تماس بگیرید و از آنها بپرسید که آیا یامینپور به شما زنگ نزد و برای برنامه دعوت نکرد؟
واکنش دکتر مطهری چه بود؟
آقای مطهری خیلی ناراحت شد و گفت، پس چرا این دوستان ادعا میکنند که به آنها تریبون نمیدهید؟ من از طریق نشریه شما هم اعلام میکنم هرکدام از این آقایان و دوستان علاقه داشتند، اعلام آمادگی کنند تا ما از وجودشان در این برنامه استفاده کنیم.
آقای یامینپور بسیاری معتقدند خیلی زود باید به این مسائل پرداخته میشد. رسانه ملی از همان روزهای ابتدایی پس از انتخابات باید چنین برنامههایی تولید میکرد و در رسانه ملی فضای نقد و گفتوگو را فراهم میکرد؟
همانطور که قبلا اشاره کردم، ایده چنین برنامههایی از مدتها قبل در ذهن مدیران سازمان صداوسیما بوده است. حتی خیلی قبلتر از انتخابات این مسئله علاقه شخص مهندس ضرغامی نیز هست. اما همیشه پشت سر هم اتفاقاتی میافتاد که شبکه و سازمان را متمایل به یک سری کارهای اولویتدار میکرد؛ تا اینکه به این نتیجه رسیدیم که فضا از حالت هیجانی و احساسی بیرون آمده، تهیه این برنامه را آغاز کردیم.
نگران تبعات مباحث مطرح شده از سوی مهمانهای برنامه نبودید؟
من خودم مقداری نگران و مردد بودم که فضا تا چه اندازه کشش مباحث مطرح شده را دارد و تا چه اندازه فضای پاسخگویی به شبهات ایجاد خواهد شد. اما همان اواسط کار حمایتهای بسیار جدی از سوی مدیران ارشد سازمان از برنامه صورت گرفت و نگرانی ما بر طرف شد.
بخشی از جریانهای سیاسی، معتقدند در بهوجود آمدن فضای ملتهب پس از انتخابات صداوسیما بهدلیل آنچه که آن را رویکرد جانبدارانه میخوانند، یکی از مقصران اصلی است. اگر بخواهم شفاف و صریح مطرح کنم بر پایه این نظریه تعلل عمدی سازمان در ایجاد فضای گفتوگو بین دو جریان درگیر پس از انتخابات، موجب شد تا هواداران این دو جریان، اختلافات خود را در کف خیابانها حل و فصل کنند. نظرتان در این مورد چیست؟
اینکه این برنامهها از چه موقع و به چه صورت باید آغاز میشد، بحثی تخصصی است که صاحبنظران عرصه رسانه و علوم ارتباطات باید نظر بدهند. اما نظر شخصی بنده این است که شاید اگر این برنامه چند ماه قبل و در اوج حوادث پخش میشد، میتوانست موجب سوءاستفادههایی بشود.
همانطور که خیلی از حوادث و اتفاقات بعضا ناگوار بعد از انتخابات خواسته هیچیک از چهرهها و جریانهای سیاسی نبود. بلکه صرفا نتیجه بسترسازی چهرهها و جریانهای سیاسی و موجسواری عوامل بیگانه و رسانههای غربی بود.
بسیاری از مطالبی که در برنامه ما مطرح میشود یا احتمالا در آن مقطع زمانی مطرح خواهد شد در فضای ثبات سیاسی بعد از ۹ دی معنا و مفهوم خواهد داشت و مخاطب با آن ارتباط برقرار خواهد کرد. در آن شرایط هیجانی و احساسی هرکدام از اظهارنظرات و سخنان تحریکآمیز از هر دو طرف ممکن بود موجب بلوا و آشوب دیگری بشود. در واقع میشود گفت حماسه ۹ دی با این حجم عظیم و چشمگیرش اجازه سوءاستفاده و موجسواری را از همه جریانهای سیاسی داخل و خارج از نظام گرفته است.
اینکه شما میگویید حوادث بهسرعت اتفاق میافتاد و فضا برای مدیران سازمان روشن نبود و مرتبا اولویتهای جدیدی پیش میآمد، بهنظرم تأیید ضمنی نوعی برخورد انفعالگونه مدیران ارشد رسانه ملی نسبت به حوادث بعد از انتخابات است. فکر میکنید این مسئله برای مدیران صدا و سیما پسندیده است؟
من نمیتوانم مدعی بشوم که رسانه نقش خود را کامل و بیعیب و نقص بازی کرده است. رسانه ملی هم مثل سایر حوزههای حاکمیتی ما که در ماجرای انتخابات از خود رفتار عجولانه نشان دادند و رفتارهای آنها نشاندهنده عدم آمادگی برای برخورد با این حوادث بود، نقش خود را به صورت کامل و جامع ایفا نکرد، البته کسی هم تصور نمیکرد که شبکههای خارجی بتوانند تا این حد نقشآفرینی کنند و سایتهای اینترنتی و شبکههای ماهوارهای تا این اندازه تأثیرگذار باشند. و یا نیروهای خارجی تا این اندازه بتوانند معترضین داخلی را منسجم بکنند. بهنظرم اگر واقعبینانه نگاه کنیم، میبینیم که ظرفیت فعالیتهای فوقالعاده در کشور فراهم نبود.
شما ظاهرا از همکاران سایت رجانیوز هستید. حداقل میتوان گفت بهدلیل نزدیکی و قرابت فکری یادداشتهای خود را برای انتشار به این سایت میسپارید. جایگاه رجانیوز هم در طیفبندی رسانههای کشور مشخص است. سایتی که حامی جدی دولت و شخص رییسجمهور و منتقد تمام منتقدان رییسجمهور است. حتی از دید برخی اصولگرایان یک رسانه تندرو محسوب میشود؟
در مورد واژههایی چون تندرو چندان با شما همعقیده نیستم و فکر میکنم برای روشن شدن این موضوع باید ساعتها با هم صحبت کنیم . اما در مورد اینکه میگویید رجانیوز حامی دولت و رییسجمهور است، باید بگویم خود من مقالاتی در نقد جدی دولت نگاشتهام و اتفاقا در همین سایت رجانیوز منتشر شده است. اما در اینکه میگویید من همکار سایت رجانیوز هستم، با شما مخالفم.
بنده با بسیاری از سایتها و روزنامهها ارتباط دارم. برای بسیاری از این رسانهها یادداشت میدهم. به همکاری با رجانیوز افتخار میکنم. زیرا سایت رجانیوز را یک سایت موفق، آرمانگرا و منطبق با انگارههای امام و انقلاب میدانم. مثل برخی از سایتهای خبری- تحلیلی دیگر. من به سایت «الف» هم خیلی علاقهمندم. به سایت خبری جهاننیوز و خبرگزاری فارس هم علاقهمندم و البته در وبلاگم سایتهای تابناک، عصر ایران و فردا را هم لینک دادهام و همه این سایتها را اصولگرا میدانم. بالاخره هرکسی نظرات و خطمشی سیاسی خاص بهخود را دارد. اما شما باید ببینید که هر فردی در چه جایگاهی مشغول انجام وظیفه است. و آیا نظرات شخصی خود را در برنامه دخیل میکند یا خیر. برای روشن شدن مسئله فقط این را بگویم که آقای جواد اطاعت پس از برنامه به نشانه تشکر با من دست داد و روی مرا بوسید و از اجرای بیطرفانه من تقدیر کرد.
| 
